It’s the process, stupid!
Geplaatst onder: Stage New York
Het oprichten van een BID is een tijdrovende bezigheid. Dit ligt niet zozeer aan de inhoud (bijvoorbeeld wetgeving, grenzen van een BID of extra diensten die worden geleverd), maar veel meer aan het proces.
Initiatiefnemers die een BID willen oprichten verenigen zich in een Stuurgroep. In deze Stuurgroep zitten leden van diverse pluimage: actieve buurtbewoners, winkeliers, vastgoedeigenaren, vertegenwoordigers van (welzijns)instellingen, kerken, scholen, bibliotheken etc. Het is belangrijk zo breed mogelijk steun te hebben in de buurt. Het oprichten van een BID staat of valt met een goede Planning (fase 1) en een goede Outreach om zoveel mogelijk steun te verwerven (fase 2). Deze fases kunnen respectievelijk vier en vijf maanden duren, maar de ervaring leert dat het soms veel langer duurt.
Deze week was ik bij een bijeenkomst van de Stuurgroep Southern Boulevard in the Bronx. De groep was bezig met de laatste, maar één van de belangrijkste stappen van de Planningfase, de rekenformule. Uiteindelijk moet er overeenstemming worden bereikt over de formule die gehanteerd gaat worden om te bepalen hoeveel elke deelnemer binnen een BID gaat betalen voor het leveren van extra diensten zoals vuilophaal, extra schoonmaak, veiligheidspersoneel etc. Er was al twee keer eerder over dit onderwerp vergaderd maar ze waren er niet uitgekomen. Ook deze vergadering leidde niet tot een definitieve beslissing.
Binnen een BID betalen vastgoedeigenaren van non-profit instellingen geen bijdrage (bijvoorbeeld de Universiteit van New York). Een van de Stuurgroepleden maakte zich zorgen over de berekening van de formule. Hij is een particulier (huisarts) met veel vastgoed in de buurt. Hij verhuurt bedrijfs- en winkelruimte aan ondernemers voor niet-commerciële prijzen. Dit doet hij waarschijnlijk omdat hij het belangijk vindt de huren betaalbaar te houden in de buurt. Officieel is hij geen non-profit instelling ook verhuurt hij niet aan non-profit instellingen. Door het type huurcontract dat hij hanteert kan hij de bijdrage niet doorberekenen aan zijn huurders. Hij zal de financiële bijdrage dus zelf moeten ophoesten.
Het is erg belangrijk deze vastgoedeigenaar binnen boord te houden. Voor het oprichten van een BID moet 51% van de vastgoedeigenaren akkoord gaan. Elke stem die je nu hebt is er één. Door als Stuurgroep te onderhandelen met deze eigenaar kan hij tevreden worden gehouden. Dit kan bijvoorbeeld door in het District Plan een paragraaf op te nemen met de tekst dat deelnemers van een BID, ongeacht de rekenformule, nooit meer dan een X bedrag hoeven te betalen.
De Outreach fase is een volgende kritieke fase. In deze fase moet zoveel mogelijk ruchtbaarheid worden gegeven aan het feit dat men bezig is een BID in de buurt op te richten. Het idee moet dus goed worden verkocht. Tegenstanders van een BID, die soms hun eigen anti-campagne opzetten, moeten verbaal geëlimineerd worden. Kortom: Grassroots Democracy in de praktijk of zoals een Stuurgroeplid het verwoordde: “it’s a political campaign, nothing more, nothing less“. En zoals we allen wel weten wordt er in politieke campagnes vaak vuil spel gespeeld.
Leuke Tekst.
Vandaag bespraken we dit juist in de stuurgroep Pleinmanagement Nieuwendam-Noord, waar Linda en ik aangaven dat de ondernemers verantwoordelijkheid moeten nemen (eerst zonder geld en energie, en daarna met en dat het niet op vrijblijvende basis kon). Als je niets doet, moet je meer betalen. De overheid kan niet bezig blijven.
Wordt er in de NY Bids ook gedeald over je persoonlijk inzetten en korting op de te betalen bedragen?
Onno Peer verwees naar ervaringen en contacten met New York. Ik verwees naar jou. Suzanne zit in een werkgroep/stuurgroep met Onno.
Over cubicles colleagues. Met Eddy geluncht?
Reactie van Silva Meester 10.05.05 @ 10:29 pmEnne, moet je met elkaar lunchen om te bewijzen dat …. (grapje)
Voor zover ik kan zien wordt er niet onderhandeld over je persoonlijk inzetten. Leden van de stuurgroep moeten mensen met hun enthousiasme en een goed verhaal proberen over te halen ook actief te worden. Er wordt volgens mij ook niet onderhandeld en korting gegeven op de te betalen bedragen. De bedragen worden berekend volgens een bepaalde formule. In het proces wordt wel onderhandeld over welke formule, of welke combinatie van formules er gebruikt gaat worden.
Andere onderhandelingen die plaatsvinden zijn: proberen vastgoedeigenaren met panden die veel waard zijn aan je kant te krijgen. Naast het feit dat 51% van de commerciële vastgoedeigenaren akkoord moet gaan met het oprichten van een BID, moet ook een voldoende aantal eigenaren akkoord gaan die vastgoed bezitten waarvan de getaxeerde waarde (WOZ als ik het goed begrepen heb) gezamenlijk 51% is. Als je geluk hebt zit er een Target of een Wallmart in je gebied. Bedrijven waarvan het vastgoed vast meer waard is dan een kleine mom & pop store.
Reactie van Farida 10.06.05 @ 1:30 pmZo te lezen zit je er inhoudelijk al goed in, maar nu even iets anders. Vanochtend werd ik gewekt door de wekkerradio, en ik hoorde iets van: …geen reden tot paniek, wel reden tot zorg. Dat bleek te gaan over verijdelde poging van voorbereiding van een aanslag op de NY metro. Ik was meteen klaarwakker en dacht aan jou! Merk je iets van verscherpte veiligheid, en is er onrust of blijft men er nuchter onder? En jij?
Reactie van Marcella 10.07.05 @ 11:15 amhoi Farida,
Ook ik dacht, net als Marcella, direct aan jou bij het nieuws over de NY metro. Ben ook benieuwd hoe jij je er onder voelt. Verder leuk om te lezen wat je allemaal doet. Wat een schat enorme hoeveelheid info weet je in een paar dagen te vergaren. Kom je ook nog toe aan het bewonderen van NY? Lekker een museum in ofzo? En hoe bevalt het om in je 1-tje in zo’n wereldstad te zijn?
Reactie van mirjam 10.08.05 @ 4:58 pmHi,
Reactie van Jetta Takkenberg 10.08.05 @ 11:05 pmHet valt me op hoe snel je je het New Yorkse ambtenarenvocabulaire eigen maakt. Het is net alsof je er al een jaar werkt. Hoe is de verhouding ambtenaren versus bestuurders en andere bazen? Afstandelijk of ouwe jongens krentenbrood? Wat is het grootste verschil met Nederland?
Je halve stage zit er nu al op en volgens mij vliegt de tijd voor jou voorbij.
Het is hier nu ook heel mooi weer, lekker veel bladeren en een warm herfstzonnetje.
Hoi Farida, leuk om te kunnen lezen hoe het je vergaat in de grote appel; vermaak je je een beetje? al veel geshopt and a couple of nights on the town gedaan??
En, hoe zijn ze nou die New Yorkse collegas? Zit er nog iets attractiefs tussen?
Ik moest net als een paar andere mailers ook aan je denken toen ik het bericht hoorde over de metro, maar er is volgens mij verder niets gebeurd want het nieuws verdween ook zo weer van de buis…
Maak er nog een leuke tijd van en tot eind oktober!
groetje Annet
Reactie van Annet 10.10.05 @ 5:01 pmGeen paniek! Er is wel verscherpte controle in de metro, maar tot dusver is er nog geen aanslag geweest. Ik dacht, nu er een verhoogd risico is op een aanslag, is het misschien goed dat ik het weekend weg ben. Afgelopen vrijdag kocht ik dus een treinkaartje naar Amherst, Massachusetts om Petriana en haar twee kinderen te bezoeken. Op Penn Station waren echter verschillende cameramensen aanwezig en was het loket van Amtrak (Amerikaanse NS) live op Fox News te zien. Juist op de plek waar ik mijn treinkaartje wilde kopen was het loket afgezet omdat er een verdacht pakketje was gevonden.
Gelukkig verliep alles goed en vertrok de trein op tijd.
Over het algemeen is men hier vrij nuchter onder de verscherpte controle.
Mensen moeten nu eenmaal met de metro naar het werk. De houding hier is: je moet gewoon door gaan met je leven en doen wat je moet doen. En dat is ook mijn houding; uiteraard voorzichtig zijn, maar in Amsterdam kan ik ook onder de tram komen of kan er iets anders gebeuren.
Ik ben hier nog niet lang genoeg om iets zinnigs te kunnen zeggen over de verhoudig tussen ambtenaren en bestuurders. De collega’s waar ik mee werk komen in ieder geval niet dagelijks op City Hall (Stadhuis) waar de politieke intriges plaatsvinden. Deze eer is alleen weggelegd aan hogere ambtenaren als de Assistent Commissioner. Op mijn eerste werkdag moest George Glatter bijvoorbeld voor spoedoverleg naar het Stadhuis omdat er een conflict was tussen vuilophalers in dienst van een BID en de vakbond voor de vuilophalers in dienst van de stad.
En ja: ik kom voldoende toe aan genieten van de stad New York. Eerlijk gezegd heb ik niet zoveel behoefte aan het bezoeken van allerlei toeristische bezienswaardigheden omdat ik al een paar keer eerder in New York ben geweest. Maar ik heb wel een groepswandeling gemaakt onder leiding van een tourguide, ik heb al gewinkeld, ga binnenkort een andere wandeling maken, ga nog naar de film en wil naar een expositie. Verder bevalt het wel goed in New York in m’n eentje. Vrienden, familieleden en collega’s zijn slechts één sms-je, email of telefoonje away, ik kan al mijn email vanuit hier lezen en kan mijn rekeningen via internetbankieren betalen. Niet zo heel anders dan Amsterdam dus, behalve dat hier circa 8 miljoen mensen wonen en in Amsterdam circa 700.000.
Reactie van Farida 10.10.05 @ 6:01 pmGeef een reactie
Automatische regel- en alinea-einden, e-mail wordt niet weergegeven, de volgende HTML is toegestaan:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>