Om bij 110 William Street te komen (mijn werkplek), pak ik elke dag bij 104 Street (Queens) de A Train naar de halte Broadway Nassau (Manhattan). Ik word praktisch voor de deur afgeleverd.

Een ‘lange’ rit geeft me voldoende tijd mijn gedachten voor de komende werkdag te ordenen. Als ik daarmee klaar ben zijn er nog vele dingen te doen om de 45 minuten door te komen. Voor me uit staren zonder echt iemand echt aan te kijken (de zogenaamde Subway Stare), de Village Voice of de New York Times lezen. Of toch stiekem naar mensen kijken die de krant of een boek lezen, zich opmaken (vrouwen in dit geval), slapen, bellen, sms-en, naar hun mp3-speler luisteren of spelletjes spelen op hun draagbare Playstation.
Ik ben blij dat ik mijn mp3-speler heb gevuld met mijn favoriete muziek en podcast-shows. Ik hoef me dus niet te vervelen tijdens mijn woon-werk-woon-verkeer. Hier is ook weinig kans toe; er wordt soms live muziek in de metrostellen gemaakt, de nieuwste filmdvd’s, eigengemaakte muziekdvd’s en andere spullen worden te koop aangeboden (is dit wel legaal?), of een aantal van New York’s Finest (politieagenten) rijden mee om een oogje in het zeil te houden.
Zoveel te zien, zoveel te doen. Soms vergeet ik bijna op tijd uit te stappen.